Zoem, zoem, zoem.....

Onze reis staat dusver bol van de (nieuwe) sociale contacten. We hebben al veel herinneringen opgehaald met oude bekenden. Hartstikke leuk. Ook ontmoetingen met nieuwe mensen hebben leuke dimensies in onze reis aangebracht. Bla, bla, bla... dit weten jullie inmiddels wel.

Sinds we op 2 december in Perth zijn geland, onderhouden we echter ook een zeer innige en speciale vriendschapsband. Het contact is er dagelijks en veelvuldig. Ze (het zijn er altijd meer) staan echt altijd voor ons klaar. Bij aankomst Down Under trachtten we het nieuwe contact nog weg te wuiven. Maar helaas zonder resultaat. Ze kwamen meteen binnen in ons aura onder het mom Veni, Vliegie, Vici. De Australische vlieg is dan ook S T R O N T V E R V E L E N D en weigert alle medewerking om ons met rust te laten. In den beginne was er opmerkzaamheid. "Ach, een vliegje die hebben ze in Australië ook". Maar hoe verder we de outback inreden hoe meer stront aan de knikker volgde. Vergelijk het met Justin Bieber en duizenden groupies die achter hem aanzitten. Met het grote verschil dat Bieber de fans van zich af weet te houden door een paar bodyguards (of gewoonweg niet komt opdagen). Onze fans dagen wel altijd op; met name tijdens het wandelen. Ze zijn zó verzot op ons dat ze overal op kruipen maar ze hebben een voorkeur voor speleologie: in je oor, neus of mond. Want donkere plekken zijn nu éénmaal zeer interessant. Het allerlekkerste vinden ze echter mijn bezweet voorhoofd om dan met 30en tegelijkertijd een 'meet and greet' (of 'gangbang') te houden. Lekker keuvelen op het voorhoofd van Ruud. Ook het geel van mijn Fortuna shirt is een 'vliegentrekker'. Misschien komt het wel omdat Fortuna zo strontvervelend is voor de KNVB. Maar mijnheer Van Praag (voorheen Ke$$ler), zo lang het geel zo aanlokkelijk is heeft Fortuna bestaansrecht. Ook wij plaatsen echter zoveel vliegen in categorie I (ongezond) en bij deze het vriendelijke verzoek aan deze beestjes om met een plan van aanpak te komen! Verder hebben ze totaal geen last van bindingsangst. Voor hen blijft vriendschap echt vriendschap. Na het openen van de schuifdeur van ons campertje bij het ochtendgloren zijn we verzekerd van een vliegende start. Zo hebben we bij de morgenstond regelmatig een vlieg in de mond. Australische vliegen zijn volgzaam en volhardend. Daar bouw je een band mee op. Of je wil of niet. Ze zijn de meest trouwe klant in ons loyaliteitsprogramma. Als ze jou uitkiezen dan blijven ze je te allen tijde trouw. Ook op een winderige dag. Echte fans dus. Hollandse (stront)vliegen zijn daarentegen oppervlakkiger. Die laten je bij het eerste zuchtje wind al in de steek. En als ze moeten kiezen tussen een paardenvijg of ons.... dan laten ze je meteen vallen. Watjes! Dat zijn geen vrienden maar kennissen. De Australische vliegen kennen ook nog eens lange werkdagen zonder schaft. Geen zoemer die hen verwittigd van een lunchpauze. Ze beginnen bij zonsopgang en laten ons pas rond zevenen los om naar vrouw (en kinders) te gaan.

Om toch meer afstand te houden zijn we naar Christine Le Duc in Exmouth gegaan om groene netkousen aan te schaffen. Het Australische bestrijdingsmiddel tegen vliegen. Een fantastische ervaring. De kous (een geperforeerd condoom) laat je moeizaam over je hoofd heen glijden waardoor je voortaan tijdens een vijf uur durende wandeling niet meer op een vlieg sabbelt maar op een soort van panty. Het schrikt ook af. De vliegen denken namelijk dat je een overval hebt gepleegd en blijven daarom op gepaste afstand. 'Netjes!', zo'n netje. Het bevredigt ons, deze vorm van fetisjisme. We hopen echter niet dat we vliegangst ontwikkelen. Dat zou roet kunnen gooien in onze verdere reisplannen. Und ich flieg, flieg, flieg........

Nawoord. Aangezien de afgelopen dagen de temperaturen met een graad of twintig zijn gedaald kunnen we jullie met gepaste trots meedelen dat we een viertal (jawel!) nagenoeg vliegloze evenementen hebben meegemaakt. Op vrijdag jl hebben we de voetbalwedstrijd Adelaide United tegen FC Sydney bijgewoond. Met 15.347 toeschouwers puilde het stadion uit. Uitverkocht. Er kon dus geen vlieg meer bij. Wie we wel hebben gezien? Alessandro del Piero. Deze bekende Italiaanse voetballer dicht momenteel zijn pensioengat bij FC Sydney. Leuke pot! Jammer dat we met enige vertraging pas de wedstrijd konden aanschouwen aangezien we bij het verkeerde stadion zaten. Twee 'Coopers' stadions binnen een straal van 10 km... Tja, de verkeerde dus uitgekozen. Zaterdag hebben we de Mt Lofty op gewandeld. Op de top heb je een schitterend uitzicht over Adelaide. Misschien is het de kou (zondag 'maar' 22 graden) maar ook vandaag hebben we geen vlieg gezien tijdens onze wandeling in Coorong NP. Wel heel veel watervogels en een meer dat door een alg paars/rose kleurt. Mooi! Ook maandagavond en dinsdag heerlijk gewandeld in National Park The Grampians. We beginnen ons vliegend gezelschap nog te missen. Gelukkig gaan we weer richting de dertig.... vliegen...euh graden! Gezelschap verzekerd!