The Impossible

Om verder in de 'reisstemming' te komen hebben we gisterenavond 'The Impossible' gekeken. Ik wist niet dat je op je luie reet, gestrekt op onze luxe 'couch', met een temperatuur van 18 graden toch in je eigen zweet zou kunnen baden. Het tegendeel is gisteren bewezen. 'Iedere vrijdagavond' verloopt normaal gesproken volgens eenzelfde patroon: ik loop naar kast, vul onze trog met Lays chips en we verorberen deze 225 grams zak paprika genot gemiddeld binnen 7:36 minuten. Gisteren is deze cyclus doorbroken. Bij het zien van deze film kwam ik qua gevoel terecht in de maandelijkse cyclus van het andere geslacht: ziek, zwak en en vooral misselijk. De latente behoefte aan chips was meteen verdwenen. Wat een film...