Ol's territoriumdrift
5 september 2013 - Moskou, Rusland
Voilá, we zijn weg! Gisteren (01-09) zijn we in Moskou op de trein gesprongen. Niet voordat de provodnik ons een warm welkom had geheten. Njet! Dobry djeen! Een provodnik is (meestal) een 'dame' die haar functie als opzichter in een Stalinistisch werkkamp heeft overleefd en denkt dit gedachtengoed als nazaat te kunnen voortzetten bij de Russische spoorwegen. Altijd strak in retro mantelpak! Haar naam is overigens Olga. Olga's territorium bestaat maar uit één wagon, niet meer maar ze doet het absolúút ook niet voor minder. Je hebt Olga's in alle vormen en maten. Incidenteel iemand van het mannelijke geslacht maar veelal zijn 'we' niet opgewassen tegen zoveel autoriteit en durft de Russische man dit werkterritorium niet te betreden en grijpt dan maar noodgedwongen naar de fles. Maar goed, een provodnik staat dus voor conductrice XXL. Haar kernkwaliteit is 'nors zijn'. Grammaticaal gezien komt ze niet verder dan gebiedende wijs. Sit down! 25 minutes stop! Silent! Bieljet! Ze houdt van duidelijke taal. Tot dusver voor ondergetekende geen onbekend gedrag. Haar wagon is haar fort. Dit verdedigt ze door gewapend met teiltje en mob de boel driemaal daags brandschoon te houden en 'O wee' loop niet over een pas gedweilde vloer. We hebben het nog niet aangedurfd. Bang voor vérstrekkende represailles. We weten tenslotte wat met de dames van Pussy Riot is gebeurd. Bij iedere stop doet ze haar hakjes aan om de volgende lading reizigers naar de diverse coupés te blaffen. Als de trein begint te rijden, gaan Olga's hakjes uit en verschijnen de witte adidas sportsokjes die vooralsnog prima staan op haar glinsterend marineblauw mantelpakje uit de jaren 60 en haar bijbehorende sexy (njet!) panty. Een Russische trein rijdt overigens ALTIJD op tijd. Zo hebben we reeds diverse keren bij een lieflijk berkenbosje (zeg maar 'woud') stilgestaan om in te lopen op ons (ruime) tijdsschema. Russische spoorwegen: gemakkelijker kunnen we het niet maken.
Update: we schrijven dag 3 (03-09) in de trein. Permafrost Ol(ga) begint warempel te ontdooien. Eindelijk verschijnt de lang verwachte glimlach op het gezicht van onze Ol. Oorzaak? De hele voorraad Twix werd door ons en onze wagongenoten bij haar opgekocht. Maakt geld dan toch gelukkig? Op dag 4 beginnen we Ol zelfs leuk te vinden. Ze helpt ons bij de aankoop van vier tomaten van een baboesjka op een perron in Mangut (n.b. vanuit een rijdende trein). Ol is goed bezig. Na ca 89 uur treinen zijn we aangekomen in Irkutsk. VaarwOL! We verblijven drie dagen aan het Baikal meer in het plaatsje Listvyanka: zeg maar Oostenrijk op zijn Russisch, alpenhutjes mit schöne Wiesen en uitzicht op het Baikal meer. Dit is het grootste zoetwater meer ter wereld (40 km breed, 600 km lang en het diepste punt ligt op 1,6 km onder het wateroppervlak).
Olga herkent in jou natuurlijk direct haar evenbeeld
Zoals eerder vermeld een glimlach (of mars) doet wonderen.
Je bent nu niet meer op je werk hoor!
Vanuit een tropisch warm Maastricht wens ik jullie een super geweldig jaar toe!! Met deze temperaturen lijkt Rusland haast niet te bestaan...
Groetjes Marion
en pracht vervolg. Oom Jos en zr. Eleutheria.
Prettige reis verder samen met Hanneke, en houd ons op de hoogte.Gr.Mia en Ben.
Leefs oet Sjalbrook.
Geniet verder van al die verrassingselementen, dit is nog maar het begin...Hartelijke groet, Tony
Grtjs raoul en janine
Bedankt voor jullie reisverslag...wij genieten mee.
Wij hebben net een midweek Drenthe achter de rug met veel zonnig fietsweer...verschil moet er zijn.
Fijne verjaardag en goeie reis.
Hartelijke groet, Ome Wim en Tante Marijke.